در مسیر کوفه وقتی خبر شهادت جناب مسلم بن عقیل به آنحضرت رسید ، دوازده پرچم بسته و دستور فرمود هرکس یک پرچم را حمل نماید . یازده پرچم برداشته شد و یک پرچم باقی ماند . بعضی از اصحاب عرض کردند که اجازه دهید ما پرچم را برداریم اما حضرت فرمودند:
خداوند به شما جزای خیر دهد ولی صاحب این پرچم خواهد آمد . 
سپس کاغذ و دوات طلبیده و نامه ای به این مضمون نوشتند :
من الحسین بن علی بن ابیطالب الی الرجل الفقیه حبیب بن مظاهر . و اما بعد : یا حبیب ! انت تعلم قرابتنا من رسول الله و انت اعرف بنا من غیرک و انت ذو شَیمَةٍ و غیرةٍ فلا تبخل علینا بنفسک. یجازیک جدی رسول الله یوم القیامة .

از حسین بن علی به سوی مردی دانشمند ، حبیب بن مظاهر . و اما بعد : ای حبیب تو وابستگی ما را به پیامبر می دانی و داناترین مردم نسبت به ما هستی . تو آدم باغیرت و تعصبی هستی پس در جانفشانی در راه ما تعلل نکن که جدم رسول الله در روز قیامت به تو جزای خیر خواهد داد .