گفت : موقع خداحافظی به موسی بن جعفر علیهما السلام عرض کردم :
آقا جان ! التماس دعا
شنیدم که حضرتش در پاسخ به این جمله ی من فرمودند :
و تعلم انی انساک؟!
آیا گمان گرده ای که تو را از دعا فراموش می کنیم ؟


سپس فرمودند :
اذا اردت ان تعلم ما لک عندی فانظر الی ما لی عندک !
هر وقت خواستی بدانی که من درباره تو چگونه هستم، به خودت بنگر و ببین من در دل تو چگونه ام ؟!
 
پی نوشت :
به خاطر بیاور آنزمان را که زهرای مرضیه  از پدر بزرگوارش ، خبر شهادت فرزندش را شنید پس با دلی آلفته و قلبی آشفته از ایشان سوال کرد :
آیا در آن روز شما هستید ؟ و آیا من و پدرش نیز هستیم ؟
و وقتی جواب پدر راشنید که : زهرا جان در آن روز نه من هستم ، نه تو ، نه علی و نه برادرش حسن ، آنگاه بود که سیل غم وجودش را فرا گرفت و از پدر پرسید : پس چه کس بر حسینم اقامه ی عزا کرده و خواهد گریست ؟!
که رسول گرامی اسلام در پاسخ فرمودند :
مردانی از امت من خواهند آمد که همچون زن فرزند از دست داده ، برای حسینت می گریند و اقامه ی عزا می کنند.
و آن زمان بود که این سخن ، مرهمی بود بر زخم دل مجروح زهرایش .
و اما این روزها که برای شرکت در مجالس عزای ارباب آماده می شویم ، احساس می کنم مورد دعای خاصّ حضرت زهرا سلام الله علیها واقع می شویم چرا که آرمانهای فرزند شهیدش را زنده می کنیم و برای آن خورشید عالم تاب ، چونان زنی فرزند از دست داده (که وصفی است از پیامبر عظیم الشأن اسلام ) اشک می ریزیم .
پس : بیا تا این عزا و این پیراهن مشکی را قدر بدانیم که مدال افتخار ما نزد زهرای اطهر در روز قیامت خواهد بود و بر اساس فرمایش امام کاظم علیه السلام ، وقتی حسینِ عزیزتر از جان حضرت مصطفی ، عزیزتر از جان عزیزترین کسان ماست ، جدش رسول الله و نیز مادرش فاطمه ی زهرا  ما را عزیز می دارند .

 
کتاب شریف الشافی ، صفحه ی ۶۵۶