هنگام ورود به سرزمین کربلا ، امام حسین علیه السلام اهل بیت خود را جمع فرموده و یک نگاه عمیقی به آنان کرده و دقائقی گریستند . سپس فرمودند :
اللهم إنّا عترةُ نبیّک محمدٍ ، قد اُخرِجنا و اُزعِجنا و طُرِدنا عن حرم جدِّنا. وتَعَدَّت بَنوُ أُمَیَّة علینا ، اللهم فَخُذ بِحَقِّنا و انصُرنا علی القوم الظالمین


ترجمه : بارپروردگارا ! همان ما خانواده ی پیامبرت محمد بن عبد الله هستیم .
مارا از حرم جدمان بیرون راندند و بر ما سخت گرفتند و بنی امیه بر ما ظلم روا داشتند .
خداوندا ! حق مارا از اینها بگیر و مارا بر قوم ستم پیشه یاری فرما .


منبع : لمعة من بلاغة الحسین / صفحه ی 120