فصل نو

بسیاری از محبت‌های ما نسبت به بچه واقعاً محبت نیست، بلکه تظاهر به محبت است؛ و بچه‌ هم خیلی خوب این موضوع را درک می‌کند. ما به دلیل احتیاجات روانی و عصبیت‌های خودمان معمولاً نمی‌توانیم دوستی و محبت صادقانه را از محبت غیرصادقانه تشخیص دهیم. میل داریم هر نوع محبت را صادقانه تصور کنیم و چشم‌بسته آن‌را بپذیریم؛ ولی بچه که احتیاجات ناسالم ما را ندارد، به‌خوبی می‌تواند تشخیص دهد که چه وقت، محبت واقعاً محبت است و چه وقت، تظاهر و نمایش محبت. بسیاری از پدر و مادرها به دلیل عصبیت و مسائل روانی خود، قادر به ابراز محبت صادقانه نیستند. کسی که خود از محبت اصیل و محیطی گرم، ایمن و صمیمانه محروم بوده است، هرگز نمی‌تواند نسبت به دیگری، ولو نسبت به فرزند خود، واقعاً احساس محبت داشته باشد؛ زیرا چنین شخصی اصولاً محبت واقعی را نمی‌شناسد.

برگرفته از کتاب:
هورناي، كارن؛ شخصيت عصبي زمانه‌ي ما؛