تهران مانند زنی است که پاهایش را با لوندی روی هم می اندازد ،

 عطرهای فرانسویمی زند ، سیگار کنت می کشد، عینک دودی می زند

 و ودکا لایم می خورد؛ بیکینی میپوشد و حمام آفتاب می گیرد، اما وقتی

 پای صحبتش بنشینید،

 از اُملی و سبک مغزی و بلاهت و وراجی و پرادعایی و شلختگی او، 

 تا سر حد مرگ ملول می شوید.......


محمد علی اسلامی ندوشن