قسمتی از کتاب در آفتاب حجاب
در این شب غریب ، در این لحظات وهم انگیز، در این دیار فتنه خیز، در این شبی که آبستن بزرگترین حادثه آفرینش است، در این دشت آکنده از اندوه و مصیبت و بلا، در این درماندگی و ابتلا ، تنها نماز می تواند چاره ساز باشد. پس بایست، قامت به نماز برافراز و ماتم و خستگی را زیر سجاده ات ،مدفون کن
نماز, رستن از دار فنا و پیوستن به دار بقاست.
نماز کندن از دام دنیا و اتصال به عالم عقبی است.تنها نماز می تواند مرهم این دل افسره و جگر دندان خورده باشد